31 lipca 2019

75. Rocznica Wybuchu Powstania Warszawskiego        

Od rezygnacji w dobie klęski, lecz i od pychy w dzień zwycięski,
od krzywd – lecz i od zemsty za nie uchroń nas, Panie.
Jan Romocki, Modlitwa Bonawentury

Pierwszego Sierpnia każdego roku oddajemy cześć Bohaterom Powstania Warszawskiego – Żołnierzom oraz Dowódcom Armii Krajowej, Harcerzom Szarych Szeregów, Kapelanom wszystkich wyznań, Siostrom Zakonnym, Mieszkańcom Stolicy: dorosłym, młodzieży i dzieciom, którzy przez 63 dni walczyli o honor i godność naszego Narodu.

Na szczególną uwagę zasługuje młodzież, która stanowiła najszlachetniejszą część narodu polskiego porównywaną do cennych kamieni. Właściwym jest więc twierdzenie, iż w czasie walk powstańczych do wroga strzelano perłami.

Determinacja, jaką wykazywali w tej walce wszyscy uczestnicy Powstania Warszawskiego jest dla nas i dla przyszłych pokoleń wzorem umiłowania Ojczyzny, wolności, prawdy oraz miłości bliźniego. Widocznym uhonorowaniem bohaterstwa walczących niech będą biało-czerwone flagi w oknach oraz zapalone znicze.

Natomiast refleksją niech będzie pytanie: jak wyglądałaby powojenna Polska i gdzie bylibyśmy dzisiaj jako naród, gdyby polegli żołnierze i obywatele stanęli do odbudowy państwa i kontynuacji zadań podjętych przez twórców II Rzeczypospolitej?

Lecz zaklinam – niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba – na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!…
Juliusz Słowacki, Testament mój

Cześć i chwała Bohaterom!